آکوب وتی چُکّان برکتَ دنت
49
آکوبا وتی چُکّ گْوانک جت و گوَشتنت:
”یکجاه بێت، من شمارا گوَشان که آیۆکێن رۆچان چے بیت.
‏2 یکجاه بێت و گۆش دارێت،
او آکوبئے چُکّان!
وتی پت اِسراییلئے هبران گۆش دارێت.
‏3 او روبِن!
تئو منی ائولی چُکّ ائے،
منی واک و تْوان ائے،
منی مردانَگیئے ائولی نشان ائے،
مڑاه و زۆرئے شان ائے.
‏4 چۆ آپا بێلَگام ائے،
مستر نون تئو نمانئے،
که وتی پتئے نپادان، منی گَندَلان سر کپتئے و
پَلیتِت کرتنت.
 
‏5 شَمون و لاوی برات اَنت،
زَهمِش شِدّتی سِلاه اَنت.
‏6 هچبر اِشانی مجلسا منِنداتان،
گۆن اِشان همدیوان مباتان،
که چه وتی هِژما مردمِش کُشتگ‌اَنت و
په وتی دِلوَشّیا سانڈِش* لَنگ کرتگ‌اَنت.
‏7 نالَت بات اِشانی ترُندێن هِژما،
اِشانی بێرَهمێن کَهرا.
آکوبئے مُلکا یکّ یَکِّشَ کنان،
اِسراییلئے مُلکا شِنگ و شانگ.
 
‏8 او یَهودا!
تئیی برات ترا نازێننت،
تئیی دست دژمنانی گُٹّا سکَّ بیت،
تئیی پتئے چُکّ تئیی دێما کۆنڈانَ کپنت.
‏9 یَهودا شێری گُلُّڑے.
او منی چُکّ!
تئو چه شکاران آتکگئے.
یَهودا چۆ شێرا سْراپَ کنت،
چۆ مادگێن شێرا کَمینَ کنت.
کئیی مجال اِنت که پادی بکنت؟
‏10 بادشاهی اَسا چه یَهودائے دستا نرئوت و
هاکمیئے دَزلَٹّ چه آییئے پادانی دێما دورَ نبیت
تان هما وهدا که اَسلیگێن واهُندَ کئیت و
کئوم آییئے پرمانبردارَ بنت.
‏11 آ وتی هرا انگوری درچکێا بندیت و
کُرّگا گچێنی شاهڑێا،
وتی پۆشاکان گۆن شرابا شۆدیت،
وتی پُچّان گۆن انگورئے هۆنا.
‏12 آییئے چمّ چه شرابا سُهرتِرَ بنت و
دنتان چه شیرا اِسپێت‌تِر.
 
‏13 زِبولون تئیاب‌دَپا جَهمنندَ بیت،
په بۆجیگان بَندِنے* بیت و
سیمسری تان سئیدونا سرَ بیت.
 
‏14 ایسّاکار زۆرمندێن هرے
که دوێن تَنگانی* نیاما تَچک اِنت.
‏15 گندیت که آرامجاه شَرّ اِنت و زمین وشّ،
وتی بَڈّا په بارا اێرَ دنت و
په بیگاریا تئیارَ بیت.
 
‏16 دان* اِسراییلئے کَبیلهے بیت و
په وتی مردمان اِنساپَ کاریت.
‏17 دان رهسرا مارے بیت،
کِشکئے کَشا سْیَه‌مارے،
اَسپانی سْرُمبان* ڈنگَ جنت
که سوار پُشتکا بکپیت.
 
‏18 او هُداوند!
وداریگ آن
که تئو برَکّێنئے.
 
‏19 اُرُش کنۆک جادا اَنگِرَّ کننت،
بله جاد آیانی پادانی پونزانی سرا بیڑَ* بارت.
 
‏20 آشِرئے نگن چرپَ بیت،
مهلوکا شاهی وراکَ دنت.
 
‏21 نَپتالی آزات بوتگێن آسْکے* و
ڈئولدارێن آسکَلُکَ کاریت.
 
‏22 ایسُّپ پُرسَمرێن اَنگورے،
چَمّگئے لَمبا برآوَرێن اَنگورے.
شاهڑی، دیوالان سرَ کپنت.
‏23 تیرکَمان جنۆکان په زهرناکی آییئے سرا اُرُش کرت و
په بدواهی تیرِش جت.
‏24 بله ایسُّپئے کَمان برجاه منت و
باسکی مُهر و مُهکم اَتنت،
آکوبئے زۆرمندێن هُدائے دستئے برکتا،
اِسراییلئے شپانکئے برکتا،
اِسراییلئے تَلارئے برکتا،
‏25 تئیی پتئے هُدائے برکتا، که ترا مدتَ کنت،
پُرواکێن هُدائے برکتا، که ترا برکتَ دنت.
گۆن آسمانئے برکتان، چه بُرزا،
گۆن جُهلانکیئے برکتان، چه جَهلا و
گۆن چُکدان و گْوَرانی برکتان ترا برکتَ دنت.
‏26 تئیی پتئے برکت
چه اَبدی کۆهانی برکتان بالاتر اَنت،
چه کوَهنێن جُمپانی نْیامَتان گێشتر اَنت.
اے سرجما ایسُّپئے سرا بگواراتنت،
ایسُّپئے پێشانیگئے سرا
که وتی براتانی شهزادگ اِنت.
 
‏27 بِنیامین دِرّۆک و وَرۆکێن گُرکے،
سُهبان شکار اێرَ بارت و
بێگاهان آوار بهرَ کنت.“
‏28 اے اِسراییلئے دوازدهێن کَبیله اَتنت و اے هما هبر اَتنت که آیانی پتا برکت دئیگئے وهدا گۆن آیان کرتنت.
هر یکّێارا هماییئے هِسابا برکتی دات.
آکوبئے مَرک
‏29 نون آکوبا وتی چُکّ چۆ سۆج داتنت:
”من گۆن وتی مُرتگێن مردمان هئوار بئیگی آن.
منا منی پت و پیرُکانی کرّا، هما گارا کبر کنێت که اِپرون هیتّیئے ڈگارا اِنت،
‏30 هما گارا که مَکپێلَهئے ڈگارا، مَمرِهئے نزّیکّا، کَنهانئے مُلکا اِنت و اِبراهێما چه اِپرون هیتّیا گۆن ڈگارا هۆر بها زرت که کبرستانے بکنتی.
‏31 اۆدا اِبراهێم و آییئے جَن سارَه کبر کنگ بوتگ‌اَنت، اِساک و آییئے جَن رِبِکّا کبر کنگ بوتگ‌اَنت و من لیاه هم همۆدا کبر کرتگ.
‏32 ڈگار و آییئے تهئے گار چه هیتّیان بها زورگ بوتگ‌اَنت.“
‏33 وهدے آکوبا وتی چُکّانی سۆج دئیگ هلاس کرت، نپادئے سرا وتی پادی تچک کرتنت، گُڈّی دَمی کشّت و گۆن وتی مُرتگێن مردمان هئوار بوت.